نقش واسطه‌ای سرسختی روان‌شناختی والدین در رابطه بین تعامل والد فرزندی و اضطراب جدایی کودکان

چکیده

مقدمه و هدف: اضطراب جدایی کودکان دارای پیامدهای منفی زیادی هم در دوره کودکی و هم در دوره‌های بعدی زندگی است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه‌ای سرسختی روان‌شناختی والدین در رابطه بین تعامل والد فرزندی و اضطراب جدایی کودکان انجام شد.

روش‌شناسی: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش دانش‌آموزان پایه اول دبستان مدارس دولتی شهر بابل در سال تحصیلی 4-1403 به تعداد 5460 نفر بودند که تعداد 300 نفر از آنها با روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس رابطه والد- کودک (پیانتا، 1992)، پرسشنامه سرسختی روان‌شناختی اهواز (کیامرثی، 1377) و پرسشنامه غربالگری اضطراب کودک مرتبط با اختلال‌های هیجانی (بیرماهر و همکاران، 1999) بودند. داده‌های پژوهش حاضر با روش‌های ضرایب همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS-24 و AMOS-23 تحلیل شدند.

یافته‌ها: یافته‌های این مطالعه نشان داد که مدل سرسختی روان‌شناختی والدین در رابطه بین تعامل والد فرزندی و اضطراب جدایی کودکان برازش مناسبی داشت. در این مدل، اثر مستقیم تعامل والد فرزندی و سرسختی روان‌شناختی والدین بر اضطراب جدایی کودکان منفی و معنادار و اثر مستقیم تعامل والد فرزندی بر سرسختی روان‌شناختی والدین مثبت و معنادار بود (001/0P<). همچنین، اثر غیرمستقیم تعامل والد فرزندی با نقش واسطه‌ای سرسختی روان‌شناختی والدین بر اضطراب جدایی کودکان منفی و معنادار بود (001/0P<).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، برای کاهش اضطراب جدایی کودکان می‌توان از طریق کارگاه‌های آموزشی زمینه را برای بهبود تعامل والد فرزندی و سرسختی روان‌شناختی والدین مهیا کرد.