پیش‌بینی سازگاری اجتماعی بر اساس کمال‌گرايي و باورهای غیرمنطقی در دانشجویان با نشانگان وسواس فکری-عملی

چکیده

مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش مؤلفه‌های کمال‌گرایی مثبت و منفی و باورهای غیرمنطقی در پیش‌بینی سازگاری اجتماعی دانشجویان دارای نشانگان وسواس فکری‌–‌عملی بود.

روش‌شناسی: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دارای نشانگان وسواس فکری‌–‌عملی دانشگاه‌های شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1404 بود. نمونه‌ای متشکل از 100 دانشجو (61 زن و 39 مرد) به‌صورت هدفمند و بر اساس نمرات بالا در پرسشنامه وسواس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس کمال‌گرایی مثبت و منفی تری-شورت، پرسشنامه باورهای غیرمنطقی جونز و مقیاس سازگاری اجتماعی بل بودند. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم‌افزار SPSS-27 تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج نشان داد کمال‌گرایی مثبت با سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معنادار دارد (r=0.460, p<0.001)، در حالی که کمال‌گرایی منفی (r=-0.223, p=0.026) و باورهای غیرمنطقی (r=-0.634, p<0.001) با سازگاری اجتماعی رابطه منفی معنادار دارند. نتایج رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که مدل نهایی معنادار است (F=26.16, p<0.001) و 45 درصد از واریانس سازگاری اجتماعی را تبیین می‌کند. در این مدل، کمال‌گرایی مثبت و باورهای غیرمنطقی پیش‌بین‌های معنادار سازگاری اجتماعی بودند، اما کمال‌گرایی منفی نقش معناداری نداشت.

نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهند که کمال‌گرایی مثبت به‌عنوان عاملی سازگارانه و باورهای غیرمنطقی به‌عنوان مانعی روان‌شناختی می‌توانند نقش تعیین‌کننده‌ای در سطح سازگاری اجتماعی دانشجویان دارای نشانگان وسواس ایفا کنند. این نتایج می‌تواند در طراحی مداخلات شناختی–رفتاری برای ارتقاء مهارت‌های بین‌فردی و کاهش ناکارآمدی‌های فکری این قشر مؤثر واقع شود.