اثربخشی روان‌درمانی گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش کیفیت خواب و کاهش پریشانی در دانشجویان خوابگاهی دانشگاه زابل

چکیده

مقدمه و هدف: دانشجویان خوابگاهی دارای چالش‌ها و مشکل‌هایی در زمینه افت کیفیت خواب و افزایش پریشانی هستند. بنابراین، هدف این مطالعه تعیین اثربخشی روان‌درمانی گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش کیفیت خواب و کاهش پریشانی در دانشجویان خوابگاهی دانشگاه زابل بود.

روش‌شناسی: این پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش همه دانشجویان خوابگاهی دانشگاه زابل در سال 4-1403 بودند که 40 دانشجو با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه 20 نفری شامل گروه‌های آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه روان‌درمانی گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کرد و گروه کنترل در لیست انتظار برای آموزش ماند. داده‌ها با شاخص کیفیت خواب پیتزبورگ (بویسی و همکاران، 1989) و مقیاس پریشانی روان‌شناختی (کسلر و همکاران، 2002) گردآوری و با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک‌متغیری در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد که روان‌درمانی گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد باعث بهبود کیفیت خواب (و همه مولفه‌های آن) و کاهش پریشانی در دانشجویان خوابگاهی شد (05/0P<).

نتیجه‌گیری: طبق نتایج این مطالعه، روان‌شناسان و درمانگران می‌توانند از روش روان‌درمانی گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد در کنار سایر روش‌های روان‌درمانی جهت بهبود کیفیت خواب و کاهش پریشانی استفاده نمایند.