اثربخشی آموزش سایکودرام بر مدیریت هیجان در افراد معتاد به مواد افیونی
کلمات کلیدی:
سایکودرام, مدیریت هیجان, اعتیاد به مواد افیونیچکیده
مقدمه و هدف: اعتیاد به مواد افیونی دارای پیامدهای جسمی، روانی، هیجانی و اجتماعی گستردهای است و باعث افت نظام سلامت و بهزیستی میشود. بنابراین، هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش سایکودرام بر مدیریت هیجان در افراد معتاد به مواد افیونی بود.
روششناسی: این مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش حاضر همه مردان و زنان معتاد به مواد افیونی مراجعهکننده به کمپ ترک اعتیاد شهر تهران در سال 1403 بودند. حجم نمونه برای هر گروه 15 نفر در نظر گرفته شد و بر همین اساس، تعداد 30 نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقهای (دو جلسه در هفته) تحت آموزش سایکودرام قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار برای درمان ماند. دادههای پژوهش حاضر با مقیاس مدیریت هیجان (زیمن و همکاران، 2001) گردآوری و با روشهای تحلیل کوواریانس تکمتغیری و چندمتغیری در نرمافزار SPSS-27 تحلیل شدند.
یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین افراد معتاد به مواد افیونی گروههای آزمایش و کنترل از نظر مدیریت هیجان و هر سه مولفه آن شامل خشم، اندوه و نگرانی تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر، آموزش سایکودرام باعث بهبود مدیریت هیجان و کاهش هر سه مولفه آن شامل خشم، اندوه و نگرانی در افراد معتاد به مواد افیونی شد (05/0P<).
نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشاندهنده اثربخشی آموزش سایکودرام بر بهبود مدیریت هیجان در افراد معتاد به مواد افیونی بود. بنابراین، متخصصان و درمانگران میتوانند از روش آموزش سایکودرام در کنار سایر روشهای آموزشی برای بهبود ویژگیهای هیجانی افراد معتاد به مواد افیونی استفاده کنند.
دانلودها
دانلود
گاهشمار انتشار
- ارسال
- بازنگری
- پذیرش
شماره
نوع مقاله
مجوز
حق نشر 1403 زهرا مشهدی ابراهیم, سیما قدرتی, علیرضا پورسعید (نویسنده)

این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.